Index

Welcome To Evolution Group 2 Room 6/9

*พร้อมงานส่งงานเรื่อง

•  Evidence For Evolution
• แนวคิดเกี่ยวกับการเกิดวิวัฒนาการ
• พันธุศาสตร์ประชากร
• ปัจจัยที่ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงของแอลลีล
• กำเนิดสปีชีส์

      เสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ/ครับ

กำเนิดของสปีชีส์

กำเนิดของสปีชีส์

     ความหมายชองสปีชีส์ทางชีววิทยา หมายถึง กลุ่มหรือประชากรของสิ่งมีชีวิตที่สามารถผสมพันธุ์กันได้ (interbreed) ในธรรมชาติเพื่อให้ลูกที่ไม่เป็นหมัน ส่วนความหมายของ สปีชีส์ทางด้านสัญฐานวิทยา (Morphological species) หมายถึง สิ่งมีชีวิตที่มีที่มีสัญฐานและโครงสร้างทางกายวิภาคต่างกัน เพื่อใช้เป็นแนวคิดในการศึกษาด้านอนุกรมวิธาน สาเหตุสำคัญในการเกิดสปีชีส์ใหม่เกิดจากการทำให้ประชากรต่างกลุ่มไม่สามารถผสมพันธุ์กันได้ จึงไม่มีโอกาสเกิดลูกผสมหรือเกิดก็เกิดได้ยาก แต่ถ้าเกิดลูกผสมแล้วลูกที่เกิดมาส่วนใหญ่ไม่สมบูรณ์หรือไม่แข็งแรงแล้วตายไปในที่สุด ดังนั้น ประชากรของแต่ละกลุ่มจึงมีวิวัฒนาการอย่างอิสระ จนกระทั่งเกิดสปีชีส์ใหม่ในที่สุด กลไกการแยกกันทางการสืบพันธุ์ (Reproductive isolating mechanism, RIM) กลไกการแยกัน ทางการสืบพันธุ์ เป็นกลไกที่ยับยั้งมิให้เกิดยีนโฟลว์ระหว่างยีนพูล ทำให้แต่ละสปีชีส์ยังดำรงอยู่ได้

กลไกการแยกกันทางการสืบพันธุ์แบ่งเป็น 2 ระดับใหญ่ๆ คือ

1. กลไกการแยกกันก่อนระยะไซโกต

2. กลไกการแยกกันหลังระยะไซโกต

กลไกการแยกกันทางการสืบพันธุ์ก่อนระยะไซโกต

กลไกการแยกกันทางการสืบพันธุ์ก่อนระยะไซโกต เพื่อป้องกันไม่ให้เซลล์สืบพันธุ์ 2 สปีชีส์มาสัมผัสกัน กลไกเหล่านี้ได้แก่

1. ช่วงเวลาหรือฤดูในการผสมพันธุ์ต่างกัน (Seasonal or Temporal isolution)  ช่วงเวลาที่เหมาะสมในการผสมพันธุ์ต่างกัน จึงทำให้เซลล์สืบพันธุ์ไม่มีโอกาสมาพบกัน

2. สภาพนิเวศวิทยาต่างกัน (Ecological isolation) คือมีแหล่งที่อยู่และแหล่งเพาะพันธุ์ต่างกัน

3. พฤติกรรมการผสมพันธุ์ต่างกัน (Behavioral isolation) เป็นการแสดงพฤติกรรมในการเกี้ยวพาราสี โดยใช้สัญญาณต่างๆ ท่าทาง เสียง การสร้างรัง ฟีโรโมนต่างกัน ทำให้แยกสปีชีส์ออกจากกันได้

4. โครงสร้างอวัยวะสืบพันธุ์ต่างกัน (Mechanical isolation) คือ 2 สปีชีส์มีโครงสร้างอวัยวะสืบพันธุ์ต่างกัน จึงไม่เกิดการผสมพันธุ์ของ 2 สปีชีส์

5. สรีรวิทยาของเซลล์สืบพันธุ์ต่างกัน(Physiological or Gametic isolation) เช่น ละอองเรณูของพืชสปีชีส์หนึ่ง เมื่อตกบนยอดเกสรตัวเมียของอีกสปีชีส์หนึ่งจะไม่สามารถงอกหลอดละอองเรณูนำ      เสปิร์มนิวเคลียสลงไปผสมไข่กันได้

กลไกการแยกกันทางการสืบพันธุ์หลังระยไซโกต

กลไกการแยกกันทางการสืบพันธุ์หลังระยไซโกตเกิดหลังจากกลไกอย่างแรกล้มเหลว ทำให้เกิดการปฏิสนธิของสองสปีชีส์ขึ้นจนเกิด ไซโกตลูกผสมที่โตเต็มวัย แต่ยีนโฟลว์ระหว่างสปีชีส์ทั้งสองไม่สามารถดำเนินต่อไป เพราะลูกผสม มียีนที่เป็นองค์ประกอบหรือจีโนม ที่ได้มาจากสปีชีส์หนึ่งไม่สมดุล หรือมาสอดคล้องกับจีโนมที่ได้มาจากอีกสปีชีส์หนึ่งลูกผสมจึงมีโอกาสผิดปกติกรณีใดกรณีหนึ่ง ได้แก่

1. ลูกผสมตายหรืออ่อนแอหรือไม่สมบูรณ์ (Hybrid inviability) ก่อนถึงวัยเจริญพันธุ์

2. ลูกผสมเป็นหมัน (Hybrid sterility) เช่นม้าผสมกับลาได้ลูกเป็นล่อซึ่งเป็นหมัน เวลาสร้างเซลล์สืบพันธุ์ของล่อด้วยการแบ่งเซลล์แบบไมโอซิสจึงมีปัญหา บางโครโมโซมไม่มีคู่ ทำให้ไม่สามารถสร้างเซลล์สืบพันธุ์ได้ ล่อเป็นหมันจึงไม่ทำให้เกิดสายพันธุ์ใหม่ที่เกิดจากการผสมระหว่างม้ากับลาจึงเป็นสัตว์คนละสปีชีส์อย่างแท้จริง

3. ลูกผสม F2 ไม่สามารถสืบพันธุ์ต่อไป (Hybrid breakdown) เกิดในบางกรณีที่รุ่น F1 ทั้งสองเพศที่อ่อนแอ แต่พอจะสามารถสืบพันธุ์และถ่ายทอดพันธุกรรมได้บ้างจนได้รุ่น F2 ซึ่งมักจะไม่รอดตั้งแต่ระยะแรกของการเจริญหรือรอดแต่เป็นหมันจนสืบพันธุ์ไม่ได้

การเกิดสปีชีส์

 การเกิดสปีชีส์ใหม่ โดยการเปลี่ยนแปลงหรือวิวัฒนาการมาจากสปีชีส์ที่มีอยู่ก่อน โดยอาศัยหลักการแบ่งแยกทางการสืบพันธุ์ดังกล่าวแล้วจนกลายเป็นสปีชีส์ใหม่ ทำให้เกิดสปีชีส์ใหม่ๆได้มากมาย

แนวทางการเกิดสปีชีส์ใหม่ได้ 2 แนวทางคือ

1. การเกิดสปีชีส์ใหม่โดยการแยกกันตามสภาพภูมิศาสตร์ (Geographical speciation or Allopatric speciation) การเกิดสปีชีส์ใหม่โดยการแยกกันตามสภาพภูมิศาสตร์ เป็นการแยกกลุ่มออกตามสภาพภูมิศาสตร์เป็นเวลายาวนาน โดยมีสิ่งกีดขวางตามสภาพภูมิศาสตร์ เมื่อเวลาผ่านไปนานๆ จะทำให้แต่ละกลุ่มเปลี่ยนแปลงโครงสร้างทางพันธุกรรมจนในที่สุดประชากรแต่ละกลุ่มมีความแตกต่างทางพันธุกรรมอย่างมาก จนไม่สามารถผสมพันธุ์และถ่ายทอดยีนโฟลว์ระหว่างกันได้แม้จะมีโอกาสกลับมาอยู่ร่วมกันอีกก็ตาม

2. การเกิดสปีชีส์ใหม่โดยการเปลี่ยนแปลงจำนวนโครโมโซม การเกิดสปีชีส์ใหม่โดยการเปลี่ยนแปลงจำนวนโครโมโซมเป็นการเกิดสปีชีส์ใหม่ภายใยเขตภูมิศาสตร์เดียวกัน โดยมีกลไกการเกิดเนื่องจากการเพิ่มจำนวนชุดของโครโมโซม หรือที่เรียกว่า พอลิพลอยดี เหตุที่เกิดเนื่องจากในการแบ่งเซลล์สืบพันธุ์ โดยวิธีไมโอซิสนั้นจะได้โครโมโซมมากผิดปกติ ความจริงแล้วการเกิดพอลิพลอยดีนั้นเกิดได้ทั้งในพืชและสัตว์ แต่มีพบได้น้อยในสัตว์ เพราะสัตว์ที่เกิดมามักผิดปกติ ไม่สามารถเจริญเติบโตได้อย่างปกติ รวมทั้งสัตว์และคนยังผิดปกติด้วย ถึงแม้โครโมโซมจะเกินมาเพียง 1 หรือ 2 แท่ง

https://docs.google.com/document/d/1yNd4LsqAPC1uFKAxYGFYlvABKQmtUNOnJZnzq-nH20I/edit

ปัจจัยที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงความถี่ของแอลลีล

ปัจจัยที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงความถี่ของแอลลีล

ความเป็นจริงสภาพธรรมชาติมีหลากหลายปัจจัยที่ทำให้ความถี่แอลลีลเปลี่ยนแปลงไป ไม่เป็นไปตามกฎของฮาร์ดี – ไวน์เบิร์ก จึงทำให้โครงสร้างทางพันธุกรรมของประชากรเปลี่ยนแปลงไป การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างพันธุกรรมในประชากรทีละเล็กทีละน้อยจนทำให้เกิด วิวัฒนาการระดับจุลภาค (microevolution) ซึ่งเป็นการเกิดวิวัฒนาการในระดับสปีชีส์ของสิ่งมีชีวิตขึ้น ปัจจัยต่างๆ ทีทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงความถี่แอลลีลหรือเกิดวิวัฒนาการขึ้น ได้แก่

1. การคัดเลือกโดยธรรมชาติ

2. มิวเทชันและความแปรผันทางพันธุกรรม

3. การอพยพและการเคลื่อนย้ายประชากร

4. เจเนติกดริฟต์

5. รูปแบบการแพร่พันธุ์

https://docs.google.com/document/d/1gt6SAYqcQesG0YeXdcEfFuAu6XwgNr2uw7489G9taMo/et

พันธุศาสตร์ประชากร

พันธุศาสตร์ประชากร

พันธุศาสตร์ประชากร (Population genetics)

เป็นการศึกษาเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงความถี่ของยีน (gene frequency) หรือการเปลี่ยนแปลงความถี่ของแอลลีล( allele frequency) และการเปลี่ยนแปลงความถี่ของจีโนไทป์ (genotype frequency) ที่เป็นองค์ประกอบทางพันธุกรรมของประชากร และปัจจัยที่ทำให้ความถี่ของแอลลีลเปลี่ยนแปลง

 การหาความถี่ของแอลลีลในประชากร

 สิ่งมีชีวิตที่เป็นดิพลอนด์ในแต่ละเซลล์มีจำนวนโครโมโซมเพียง 2 ชุด และแต่ละยีนจะมี 2 แอลลีล ดังนั้นถ้าเรารู้จำนวนจีโนไทป์แต่ละชนิดของประชากร เราจะสามารถหาความถี่ของจีโนไทป์ (genotype  frequency) และความถี่ของแอลลีลในประชากรได้จากตัวอย่างดังนี้ในกลุ่มประชากรไม้ดอกชนิดหนึ่งที่ลักษณะสีดอกถูกควบคุมโดย ยีน 2 แอลลีล คือ R ควบคุมลักษณะดอกสีแดงเป็นลักษณะเด่น และ  r  ควบคุมลักษณะดอกสีขาวซึ่งเป็นลักษณะด้อยในประชากรไม้ดอก 1,000 ต้น มีดอกสีขาว 40 ต้น และดอกสีแดง 960 ต้น โดยกำหนดให้เป็นดอกสีแดงที่มีจีโนไทป์ RR 640 ต้น และดอกสีแดงมีจีโนไทป์ Rr 320 ต้น ดังภาพ

ทฤษฎีของฮาร์ดี – ไวน์เบิร์ก

       ทฤษฎีของฮาร์ดี – ไวน์เบิร์กมีใจความสำคัญว่า สิ่งมีชีวิตในประชากรธรรมชาติที่อยู่ในภาวะสมบูรณ์แบบที่สุด หรือที่เรียกว่าภาวะการณ์เงื่อนไขจำกัด (Ideal condition) และมีการสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ จะสามารถถ่ายทอดลักษณะพันธุกรรมไปสู่รุ่นต่อไปได้ไม่มีสิ้นสุด โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงความถี่ยีนหรือจีโนไทป์ของประชากร คือไม่เกิดวิวัฒนาการเปลี่ยนแปลงใประชากรที่อยู่ในภาวะเงือนไขจำกัดนั้น ภาวะการณ์เงื่อนไขจำกัดมีอยู่ 5 ประการคือ ไม่มีมิวเทชัน ไม่มีการคัดเลือกตามธรรมชาติ ไม่มีการอพยพ รูปแบการผสมพันธุ์เป็นแบบสุ่มหรือเป็นอิสระไม่มีการเลือกจับคู่ผสมพันธุ์ และประชากรมีขนาดใหญ่เราสามารถทฤษฎีของ ฮาร์ดี-ไวน์เบิร์ก ได้จากตัวอย่างประชากรไม้ดอกในภาพที่ 19-15  พบว่ายีนพูลของประชากรรุ่นพ่อแม่นั้นมีความถี่ของแอลลีล R = 0.8  และ  r = 0.2 ถ้าสมาชิกทุกต้นในประชากรมีโอกาสผสมพันธุ์ได้เท่าๆกัน แล้วเซลล์สืบพันธุ์เพศผู้ และเซลล์สืบพันธุ์เพศเมียที่มีแอลลีล R มีความถี่ = 0.8  และ r มีความถี่ = 0.2 เมื่อมีการรวมกันของเซลล์สืบพันธุ์ ประชากรไม้ดอกในรุ่น

ลูกจะมีจีโนไทป์ดังภาพ

 https://docs.google.com/document/d/1hb8mLx5Xfwv0hVl1nWMxYlxymJ8PWPtLVCUWYnbBZFU/edit

แนวคิดเกี่ยวกับวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต

แนวคิดเกี่ยวกับวิวัฒนากรของ

สิ่งมีชีวิต

         จากการเกิดวิวัฒนาการสิ่งมีชีวิตบนโลกนี้เกิดขึ้นจริง โดยการเปลี่ยนแปลงวิวัฒนาการเป็นอย่างไรนั้น มีนักวิทยาศาสตร์หลายท่านที่ได้ให้แนวความคิดต่างๆที่เกี่ยวกับวิวัฒนาการไว้ ดังนี้

• แนวคิดเกี่ยวกับวิวัฒนาการของลามาร์ก

      เขาเชื่อว่า "สิ่งมีชีวิตมีการเลี่ยนแปลงโครงสร้างทางร่างกาย เพื่อปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมและการเปลี่ยนแปลงนี้สามารถถ่ายทอดไปยังรุ่นลูกรุ่นหลานต่อไปได้" และเขายังได้ให้เหตุผลว่า "การถ่ายทอดลักษณะที่เกิดขึ้นใหม่นี้เป็นกลไกทำให้สิ่งมีชีวิตมีการเปลี่ยนแปลงวิวัฒนาการ ที่มีความซับซ้อนเพิ่มขึ้น"

       แนวความคิดเกี่ยวกับวิวัฒนาการของลามาร์ก ได้ 2 ข้อคือ

1. กฏการใช้และไม่ใช้ มีใจความว่า "โครงสร้างของร่างกายของสิ่งมีชีวิต มีการเปลี่ยนแปลงไปตามการเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อม โดยอวัยวะใกที่ถูกใช้เสมอจะเจริญขึ้น อวัยวะใดที่ไม่ได้ใช้จะค่อยๆ หดหายไป หรือเสื่อมสภาพไป"
2. กฎการถ่ายทอดลักษณะที่เกิดขึ้นใหม่ มีใจความว่า "ลักษณะหรือโครงสร้างของร่างกายที่สร้างขึ้นมาใหม่หรือสูญเสียไปเนื่องจากการปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อม ลักษณะเหล่านี้สามารถถ่ายทอดไปยังลูกหลานได้"

       แต่ในปัจจุบันยังไม่สามรถหาข้อมูลสนับสนุนแนวความคิดทั้งเรื่อง กฎการถ่ายทอดลักษณะที่เกิดขึ้นใหม่ ได้ ถ้าลักษณะนั้นไม่ได้เกิดจากcellสืบพันธุ์

• แนวคิดเกี่ยวกับวิวัฒนาการการคัดเลือกโดยธรรมชาติของดาร์วิน

      จากแนวคิดของดาร์วินสามารถสรุปได้ดังนี้

1. การสืบพันธุ์ทำให้สิ่งมีชีวิตมีลูกจำนวนมาก แต่เหลือรอดได้จนถึงระยะโตเต็มวัยนั้นมีจำนวนน้อย ทำให้สิ่งมีชีวิตในแต่ละรุ่นมีจำนวนเกือบคงที่
2. ลูกที่เกิดมามีความแตกต่างแปรผันของลักษณะทำให้ได้ลูกที่มีความแตกต่างกัน
3. สิ่งมีชีวิตมีการต่อสู้และปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมเพื่อความอยู่รอดในการดำรงชีวิต
4. สิ่งมีชีวิตที่มีความแปรผันของลักษณะเหมาะสมกับสิ่งแวดล้อมจะสามรถอยู่รอดได้ และถ่ายทอดลักษณะที่เหมาะสมนั้นไปยังรุ่นต่อๆไป
5. ระยะเวลาที่ยาวนานในช่วงต่อๆมาทำให้เกิดความแปรผันแตกต่างกันในสปีชีส์เดียวกันมีมากขึ้นจนเกิดเป็นสปีชีส์ใหม่

Googledoc.>>https://docs.google.com/document/d/1e0_OcYXRb8V4zLvneYD2TtMWWknbiduu7puoIL2Id8E/edit

ชลดา ศรีคำ

สวัสดีค่ะดิฉันชื่อ นางสาวชลดา ศรีคำ เลขที่ 30

• วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2555

ในคาบนี้ได้ศึกษาในเรื่องของวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตและหลักฐานที่บ่งบอกว่าสิ่งมีชีวิตมีวิวัฒนาการค่ะ

ภายในกลุ่มได้รับผิดชอบให้ศึกษาหลักฐานทางชีวภูมิศาสตร์  จากการศึกษาทำให้ทราบว่า ลักษณะการแพร่กระจายของสิ่งมีชีวิตตามภูมิศาสตร์ต่างๆ เป็นหลักฐานที่สนับสนุนว่าสิ่งมีชีวิตมีวิวัฒนาการ จากการแพร่กระจายของสิ่งมีชีวิตที่อาศัยในที่ต่างๆที่มีสภาพแวดล้อมคล้ายคลึงกันแต่กลับมีลักษณะที่แตกต่างกัน และสิ่งมีชีวิตอีกที่หนึ่งนั้นมีลักษณะเหมือนกับสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่บริเวณใกล้เคียงแต่มีสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกันมาก จึงเป็นไปได้ว่าบรรพบุรุษของสิ่งมีชีวิตของสัตว์เหล่านี้มีการอพยพจากที่หนึ่ง และได้แพร่กระจายดำรงชีวิตตามที่ต่างๆค่ะ

• วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2555

ทำกิจกรรมใบงานที่ 14 เรื่อง แนวคิดเกี่ยววิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต และได้ศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับวิวัฒนาการของลามาร์ และดาร์วิน ทำให้ได้รู้ว่าแนวคิดแต่ละแนวคิดและแต่ละทฤษกีมีความเป็นมาอย่างไรค่ะ

• 21 กุมภาพันธ์ 2555

ได้ศึกษาและสืบค้นในเรื่องของ พันธุศาสตร์ประชากร ด้านทฤษฎีของฮาร์ดี - ไวน์เบิร์ก ปัจจัยที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของแอลลีล กำเนิดของสปีชีส์ ทำให้ได้รู้กลไกแยกกันทางการสืบพันธุ์ในระยะทั้งก่อนและหลังไซโกต และเรื่องของการเกิดสปีชีส์ใหม่ๆอีกด้วย

เจียระไน ไชยชนะแสง

สวัสดีค่ะหนูชื่อ นางสาวเจียระไน ไชยชนะแสง   เลขที่ 25

• 13 กุมภาพันธ์ 2555

ภายในคาบในชั่วโมงนี้ได้ศึกษาในเรื่องของวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตค่ะและยังได้ศึกษาในเรื่องของหลักฐานที่ยืนยันว่าสิ่งมีชีวิตเหล่านี้นั้นมีวิวัฒนาการ และยังได้วิเคราะห์หลักฐานเหล่านั้นด้วย และในกลุ่มหนูได้รับผิดชอบให้ศึกษาหลักฐานจากการเปรียบเทียบกายวิภาคในการศึกษาด้านนี้ทำให้ทราบว่า มีโครงสร้างของสิ่งมีชีวิต เป็นหลักฐานที่ช่วยยืนยันว่าสิ่งมีชีวิตมีวิวัฒนาการ

โดยพบว่าสัตว์บางชนิดมีโครงสร้างของอวัยวะบางอย่างที่คล้ายคลึงกันแต่ทำหน้าที่แตกต่างกันในการดำรงชีวิต โครงสร้างลักษณนี้เรียกว่า (homologous structure) และสัตว์บางชนิดที่มีโครงสร้างของอวัยวะบางอย่างที่แตกต่างกันแต่ทำหน้าที่เหมือนกัน เรียกโครงสร้างลักษณะนี้ว่า (analogous structure)

และอีกหลักฐานคือหลักฐานจากการเปรียบเทียบการเจริญเติบโตของตัวอ่อน(คัพภะวิทยา) จากการศึกษาก็ทราบว่า มีการเจริญเติบโตของเอ็มบริโอในระยะแรกของสิ่งมีชีวิตกลุ่มต่างๆ เป็นหลักฐานสนับสนุนว่าสิ่งมีชีวิตมีวิวัฒนาการ โดยพบว่าจากการเจริญเติบโตของเอ็มบริโอของสัตว์บางชนิดในระยะแรกๆ จะมีอวัยวะบางอย่างที่คล้ายคลึงกัน แต่ต่อมาเมื่อเจริญเป็นตัวเต็มวัยได้ปรับเปลี่ยนไปในระหว่างการเจริญเติบโตเพื่อให้เหมาะสมต่อการดำรงชีวิตค่ะ 

• 14 กุมภาพันธ์ 2555

ได้สืบค้นข้อมูลในเรื่อง แนวคิดที่เกี่ยวกับวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตของลามาร์ และดาร์วิน ทำให้หนูได้รู้จักเรื่อง"กฎการใช้และไม่ใช้"ว่ามันมีความหมายว่าอย่างไรและสามรถถ่ายทอดต่อไปยังรุ่นลูกหลานได้หรือไม่  การถ่ายทอดลักษณะที่เกิดขึ้นใหม่สามารถถ่ายทอดไปสู่รุ่นลูกหลานได้หรือไม่ คำตอบก็คือไม่นั่นเองค่ะ และในแนวคิดของดาร์วินทำให้ได้รู้จักถึงเรื่อง ทฤษฎีการคัดเลือกตามธรรมชาติ ว่ามีหลักการอย่างไรบ้างค่ะ

• 21 กุมภาพันธ์ 2555

ได้ศึกษาและสืบค้นในเรื่องของ พันธุศาสตร์ประชากร ด้านทฤษฎีของฮาร์ดี - ไวน์เบิร์ก ปัจจัยที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของแอลลีล กำเนิดของสปีชีส์ ทำให้ได้รู้กลไกแยกกันทางการสืบพันธุ์ในระยะทั้งก่อนและหลังไซโกต และเรื่องของการเกิดสปีชีส์ใหม่ๆอีกด้วย

อนุกูล ก่านหงษ์

สวัสดีครับผมชื่อ นายอนุกูล ก่านหงษ์ เลขที่ 15

• วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2555

ในชั่วโมงนี้ผมได้ศึกษาเรื่องวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตว่ามีความเป็นมาเป็นอย่างไรและมีหลักฐานอะไรที่ช่วยยื่นยันได้บ้างว่าสิ่งมีชีวิตมีวิวัฒนาการและได้ศึกษาหลักฐานที่บอกว่าสิ่งมีชีวิตมีวิวัฒนาการ

ผมได้รับผิดชอบให้ศึกษาในเรื่องของหลักฐานทางด้านซากดึกดำบรรพ์ของสิ่งมีชีวิต เมื่อศึกษาผมพบว่าFossil คือหลักฐานที่สนับสนุนว่าสิ่งมีชีวิตมีวิวัฒนาการโดยนำมาตรวจสอบทั้งชนิด

และอายุของFossil ที่เราค้นพบซึ่งFossli เปรียบเสมือนบันทึกเหตุการณ์สนับสนุนว่าสิ่งมีชีวิตเหล่านี้เคยอาศัยอยู่ในอดีต 

• วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2555

ได้ทำใบงานกิจกรรมที่ 14 เรื่องแนวคิดเกี่ยวกับวิวัฒนาการ ของลามาร์กและดาร์วิน ทำให้ผมได้รู้ว่าแต่ละแนวคิดของนักวิทยาศาสตร์แต่ละท่านเป็นอย่างไรครับ

• 21 กุมภาพันธ์ 2555

ได้ศึกษาและสืบค้นในเรื่องของ พันธุศาสตร์ประชากร ด้านทฤษฎีของฮาร์ดี - ไวน์เบิร์ก ปัจจัยที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของแอลลีล กำเนิดของสปีชีส์ ทำให้ได้รู้กลไกแยกกันทางการสืบพันธุ์ในระยะทั้งก่อนและหลังไซโกต และเรื่องของการเกิดสปีชีส์ใหม่ๆอีกด้วย

พรชัย บัวระพา

สวัสดีครับผม นายพรชัย บัวระพา เลขที่ 2 

• วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2555

ได้ศึกษาเรื่องวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตและหลักฐานที่บ่งบอกว่าสิ่งมีชีวิตวิวัฒนาการครับและผมได้รับผิดชอบให้ศึกษาหลักฐานด้านชีววิทยาโมเลกุล โดยหลักฐานด้านนี้จะใช้ในการเปรียบเทียบโดยใช้ลำดับหรือจำนวนของกรดอะมิโนว่ามีสิ่งมีชีวิตต่างๆ ชนิดใดบ้างที่มีความใกล้เคียงกัน ถ้าหากจำนวนของกรดอะมิโนมีจำนวนที่ใกล้เคียงกันแสดงว่าสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นมีวิวัฒนาการมาจากบรรพบุรุษเดียวกัน หลักฐานด้านนี้ก็สำคัญที่ใช้สนับสนุนหลักฐานทางด้านอื่นๆได้ครับ

• วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2555

ผมได้ศึกษาในเรื่องแนวคิดวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต ของนักวิทยาศาสตร์แต่ละท่านทั้ง ลามาร์กและดาร์วิน ทำให้ผมได้รู้ถึงแนวคิดทั้งทฤษฎีของพวกเขาด้วยครับ

• 21 กุมภาพันธ์ 2555

ได้ศึกษาและสืบค้นในเรื่องของ พันธุศาสตร์ประชากร ด้านทฤษฎีของฮาร์ดี - ไวน์เบิร์ก ปัจจัยที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของแอลลีล กำเนิดของสปีชีส์ ทำให้ได้รู้กลไกแยกกันทางการสืบพันธุ์ในระยะทั้งก่อนและหลังไซโกต และเรื่องของการเกิดสปีชีส์ใหม่ๆอีกด้วย

Evidence For Evolution

หลักฐานสนับสนุนวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต

(Evidence for Evolution)

วิวัฒนาการคือ  เปลี่ยนแปลงจากสภาพหนึ่งไปสู่อีกสภาพหนึ่งอย่างค่อยเป็นค่อยไปตามลำดับขั้นโดยอาศัยระยะเวลาอันยาวนาน

หลักฐานสนับสนุนวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต

• หลักฐานจากซากดึกดำบรรพ์

          Fossil เป็นหลักฐานที่สนับสนุนว่าสิ่งมีชีวิตมีวิวัฒนาการโดยนำมาตรวจสอบทั้งชนิดและอายุของFossil ที่เราค้นพบซึ่งFossli เปรียบเสมือนบันทึกเหตุการณ์สนับสนุนว่าสิ่งมีชีวิตเหล่านี้เคยอาศัยอยู่ในอดีต 

          ตัวอย่างเช่น รอยเท้าสัตว์ รอยพิมพ์ใบไม้ และค้นไม้กลายเป็นหิน

• หลักฐานจากการเปรียบเทียบกายวิภาค

          มีโครงสร้างของสิ่งมีชีวิต เป็นหลักฐานที่ช่วยยืนยันว่าสิ่งมีชีวิตมีวิวัฒนาการโดยพบว่าสัตว์บางชนิดมีโครงสร้างของอวัยวะบางอย่างที่คล้ายคลึงกันแต่ทำหน้าที่แตกต่างกันในการดำรงชีวิต โครงสร้างลักษณนี้เรียกว่า (homologous structure) 

          ตัวอย่างเช่น โครงสร้างของกระดูกในรยางค์ขาคู่หน้าของสัตว์มีกระดูกสันหลังที่มีโครงสร้างของอวัยวะบางอย่างที่คล้ายคลึงกัน แต่ทำหน้าที่แตกต่างกันในการดำรงชีวิตได้แก่ 

วาฬใช้รยางค์ขาคู่หน้าในการว่ายน้ำ นกใช้ปีกนบิน คนใช้แขนไว้จับ และจรเข้ใช้ขาหน้าไว้เดินซึ่งสัตว์กลุ่มนี้นี้มีวิวัฒนาการจากบรรพบุรุษเดียวกัน
          และสัตว์บางชนิดที่มีโครงสร้างของอวัยวะบางอย่างที่แตกต่างกันแต่ทำหน้าที่เหมือนกันเรียกโครงสร้างลักษณะนี้ว่า (analogous structure)

           ตัวอย่างเช่น โครงสร้างของนกกับแมลง มีอวัยวะที่พัฒนามาเพื่อทำหน้าที่ในการบินเหมือนกัน แต่ลักษณะโครงสร้างนี้ไม่เกี่ยวข้องกับวิวัฒนาการจากบรรพบุรุษ

• หลักฐานจากการเปรียบเทียบการเจริญเติบโตของตัวอ่อน(คัพภะวิทยา)

          มีการเจริญเติบโตของเอ็มบริโอในระยะแรกของสิ่งมีชีวิตกลุ่มต่างๆ เป็นหลักฐานสนับสนุนว่าสิ่งมีชีวิตมีวิวัฒนาการ โดยพบว่าจากการเจริญเติบโตของเอ็มบริโอของสัตว์บางชนิดในระยะแรกๆ จะมีอวัยวะบางอย่างที่คล้ายคลึงกัน แต่ต่อมาเมื่อเจริญเป็นตัวเต็มวัยได้ปรับเปลี่ยนไปในระหว่างการเจริญเติบโตเพื่อให้เหมาะสมต่อการดำรงชีวิต 

          ตัวอย่างเช่น การเจริญเติบโตของเอ็มบริโอของ มนุษย์ เต่า นก และปลา ในระยะแรกจะมีอวัยวะบางอย่างที่คล้ายคลึงกัน คือมีช่องเหงือกและหางเหมือนกัน แต่ต่อมาเมื่อเจริญเป็นตัวเต็มวัย มีแต่ปลาเท่านั้นที่ยังคงมีช่องเหงือกใช้ในการหายใจ แต่ในสัตว์อื่นได้ปรับเปลี่ยนไปในระหว่างการเจริญเติบโตเพื่อให้เหมาะสมต่อการดำรงชีวิต และในคนมีท่อยูสเตเชียนใช้ในการหายใจ ส่วนหางยังพบอยู่ในสัตว์หลายชนิด ยกเว้นคน

• หลักฐานทางชีวภูมิศาสตร์

          ลักษณะการแพร่กระจายของสิ่งมีชีวิตตามภูมิศาสตร์ต่างๆ เป็นหลักฐานที่สนับสนุนว่าสิ่งมีชีวิตมีวิวัฒนาการ โดยการแพร่กระจายของสิ่งมีชีวิตที่อาศัยในหมู่เกาะต่างๆที่มีสภาพแวดล้อมคล้ายคลึงกันแต่กลับมีลักษณะที่แตกต่างกัน และสิ่งมีชีวิตบนเกาะต่างๆมีลักษณะเหมือนกับสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่แผ่นดินใหญ่หรือเกาะบริเวณใกล้เคียงแต่มีสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกันมาก

          ตัวอย่างเช่น การแพร่กระจายของนกฟินช์(Finch) ชนิดต่างๆในหมู่เกาะกาลาปากอส พบว่านกฟินช์ในหมู่เกาะกาลาปากอส มีลักษณะที่คล้ายคลึงกับนกฟินช์ที่อาศัยบนทวีปอเมริกาใต้มากกว่านกฟินช์ที่อาศัยอยู่ในหมู่เกาะต่างๆ ทำให้เราทรราบว่าบรรพบุรุษของนกฟินช์ได้มีการอพยพมาจากทวีปอเมริกาใต้ และได้แพร่กระจายดำรงชีวิตบนหมู่เกาะต่างๆ จนกระทั่งมีวิวัฒนาการเป็นนกฟินช์หลากหลายสปีชีส์อาศัยอยู่บนเกาะต่างๆในหมู่เกาะกาลาปากอสนั้น

• หลักฐานทางชีววิทยาระดับโมเลกุล

          มี ลำดับของนิวคลีโอไทด์ใน DNA เดียวกัน และ ลำดับกรดอะมิโนในโปรตีนชนิดเดียวกัน เป็นหลักฐานที่สนับสนุนว่าสิ่งมีชีวิตมีวิวัฒนาการ จากที่เราทราบว่าสิ่งมีชีวิตมี DNA เป็นสารพันธุกรรม ยกเว้นไวรัสบางชนิดและสิ่งมีชีวิตมีกลไกการสังเคราะห์ DNA  RNA และ โปรตีน แบบเดียวกันโดยใช้รหัสพันธุกรรมเดียวกันในการสังเคราะห์โปรตีน ซึ่งระดับหรือโมเลกุลของจำนวนโมเลกุลนี้สามารถบอกถึงความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกันทางวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตได้

          ตัวอย่างเช่น การเปรียบเทียบลำดับของกรดอะมิโน 146 โมเลกุลในฮีโมโกลบินระหว่างคนกับลิงซีรัส หนู ไก่ กบ พบว่ามีลำดับกรดอะมิโนแตกต่างกัน แต่พบว่าคนกับลิงซีรัสมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกันทางวิวัฒนาการกับลิงซีรัสมากกว่าสิ่งมีชีวิตอื่น เพราะเนื่องจากคนและลิงซีรัสมีจำนวนกรดอะมิโนที่แตกต่างกันน้อยกว่าสิ่งมีชีวิตอื่นๆ จึงสรุปได้ว่าคนกับลิงซีรัสมีวิวัฒนาการมาจากบรรพบุรุษเดียวกันนั่นเอง

Googledoc.>> https://docs.google.com/document/d/1lrhwMI-OEOEFemfx7Uy3ArIPqG4SS-jtTlYTRN5RUp4/edit

หลักฐานการวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต

หลักฐานการวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต

1. หลักฐานซากดึกดำบรรพ์ของสิ่งมีชีวิต

      หลักฐานดึกดำบรรพ์ของสิ่งมีชีวิตหรือหลักฐานทางธรณีวิทยา(geological evidence) เป็นหลักฐานซากพืชซากสัตว์ในชั้นหินต่าง ๆ ซึ่งเรียกว่า ซากดึกดำบรรพ์หรือฟอสซิล (fossil) วิชาที่ศึกษาซากเหล่านี้เรียกว่า บรรพชีวินวิทยา ( paleontology) 

ภาพแสดง : รูปซากดึกดำบรรพ์ของสิ่งมีชีวิต
ที่มา :  http://www.bantan.ac.th/blog/wp-content/uploads/2009/06/1_11.jpg

2. หลักฐานกายวิภาคเปรียบเทียบ

       การศึกษาเปรียบเทียบของโครงสร้างต่างๆในตัวเต็มวัย กำเนิด หน้าที่ และการทำงานของกลุ่มสิ่งมีชีวิตต่างๆ ได้แก่ Homologous structure และ Analogous structure 

       Homologous structure 

      โครงสร้างมาจากจุดกำเนิดเดียวกันแต่ทำหน้าที่ต่างกัน วิวัฒนาการของโครงสร้างนี้เรียกว่า Homology การที่มีจุดกำเนิดเดียวกันแสดงว่าสิ่งมีชีวิตกลุ่มนี้มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันในเชิงวิวัฒนาการ (มีบรรพบุรุษร่วมกัน) 

แผนภาพเปรียบเทียบ Homologous structure ของระยางคู่หน้าในสัตว์มีกระดูกสันหลังซึ่งจะแตกต่างกันในขนาด รูปร่างและหน้าที่ แต่มีแบบแผนของโครงสร้างคล้ายคลึงกัน (สังเกตลักษณะกระดูกชิ้นต่างๆที่มีสีเดียว มาจากจุดกำเนิดเดียวกัน) 

ภาพ หลักฐานทางกายวิภาคเปรียบเทียบ

ที่มา : http://www.bio.miami.edu/dana/pix/homologous.jpg

       Analogous structure

       โครงสร้างของสิ่งมีชีวิตที่มาจากจุดกำเนิดต่างกันแต่ทำหน้าที่เหมือนกัน เรียกวิวัฒนาการของโครงสร้างนี้ว่า 

Analogy ในเชิงวิวัฒนาการสิ่งมีชีวิตกลุ่มนี้ไม่มีความสัมพันธ์กันทางบรรพบุรุษ 

แผนภาพเปรียบเทียบ ปีกนก ปีกแมลง โครงสร้างมาจากจุดกำเนิดต่างกัน แต่นำไปใช้ในการบินเช่นเดียวกัน

ภาพ  กายวิภาคเปรียบเทียบของปีกแมลงและปีกนก
ที่มา :  http://www.thaigoodview.com/files/u19987/Analogous.jpg

3. หลักฐานจากคัพภะวิทยาเปรียบเทียบ 

       ในบางกรณีที่ไม่สามารถ ศึกษากายวิภาคเปรียบเทียบในระยะตัวเต็มวัยได้ แต่เมื่อศึกษาการเจริญเติบโตในระยะเอ็มบริโอแล้ว พบว่าใช้เป็นหลักฐานสนับสนุนการเกิดวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตได้ 

จาก การเจริญเติบโตของเอ็มบริโอของสัตว์มีกระดูกสันหลังระยะแรกๆ จะเห็นว่ามี อวัยวะบางส่วนที่คล้ายคลึงกัน เช่น ช่องเหงือก(gill slit) และหาง เป็น ต้น ความคล้ายคลึงกันของการเจริญเติบโตในระยะเอ็มบริโอนี้อาจเป็นไปได้ว่า สัตว์มีกระดูกสันหลังเหล่านี้ต่างมีวิวัฒนาการมาจากบรรพบุรุษเดียวกัน แต่มีการปรับเปลี่ยนรูปร่างอันเป็นผลมาจากการวิวัฒนาการเพื่อให้เหมาะสมต่อการ ดำรงชีวิตในสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกัน

ภาพ การเจริญเติบโตในระยะต่างๆของสัตว์มีกระดูกสันหลัง
ที่มา : http://biohong6.exteen.com/images/clip0076.jpg

4. หลักฐานด้านชีววิทยาระดับโมเลกุล

       จากการศึกษาอัตราของมิวเทชั่นที่เกิดขึ้นในสภาวะที่เป็นธรรมชาติของดีเอ็นเอ พบว่าอัตราการเกิดมิวเทชั่นต่ำมากและค่อนข้างคงที่การเปลี่ยนแปลงกรดอะมิโนแต่ละโมเลกุลที่เกิดขึ้นในสายของโปรตีน

กินเวลาหลายล้านปี เช่น การเปลี่ยนแปลงกรดอะมิโนในไซโตโครมซี 1 โมเลกุลใช้เวลานานถึง 17 ล้านปี ดังนั้นคนเริ่มแตกต่างจากลิงซีรัสเมื่อ 17 ล้านปีมาแล้วเพราะมีกรดอะมิโนแตกต่างกัน 1 โมเลกุล ดังนั้น สิ่งมีชีวิตที่มีความใกล้ชิดทางสายวิวัฒนาการจะมีความแตกต่างของนิวคลีโอไทด์น้อย และถ้าแตกต่างกันมากจะมีสายวิวัฒนาการแตกต่างกันมากขึ้น จากการศึกษาพบว่าลิงซิมแพนซีมีความใกล้ชิดกับคนมากที่สุด

ตารางแสดงจำนวนของกรดอะมิโนที่แตกต่างกันไซโตโครมซีของคน ลิงซีรัส และกระต่าย 

	ลิง	กระต่าย	ม้า
คน	1	9	12
ลิงซีรัส	-	8	11
กระต่าย	-	-	3

สรุปจากตาราง

- คนเริ่มมีไซโตโครมซี แตกต่างจากลิงซีรัส เมื่อ 17 ล้านปี

- คนเริ่มมีไซโตโครมซี แตกต่างจากม้า เมื่อ 204 ล้านปี

5. หลักฐานทางชีวภูมิศาสตร์

       ภูมิอากาศและภูมิประเทศเป็นตัวกําหนดที่ทําให้ มีการกระจายของพืช และสัตว์แตกต่างกันไปโดยอยู่กับความเหมาะสมของสภาพแวดล้อมนั้นๆ สิ่งกีดขวางต่างๆ เช่น ภูเขา ทะเลทราย ทะเลมหาสมุทรเป็นผลให้มีการแบ่งแยกและเกิดสปีชีส์ในที่สุด เช่น การเกิดสปีชีส์ของกุ้งที่ต่างกัน 6 สปีชีส์ จากเดิมที่มีเพียงสปีชีส์เดียว แต่การเปลี่ยนแปลงและการเคลื่อนขยับของแผ่นทวีป ทำให้กุ้งเหล่านี้ถูกแยกจากกัน โดยสภาพทางภูมิศาสตร์ และต่างก็ต้องปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมเมื่อเวลาผ่านไป ลักษณะความแตกต่าง จึงเพิ่มขึ้นเรื่อยจนไม่อาจผสมพันธุ์กันได้อีก เกิดเป็นกุ้งต่างสปีชีส์ขึ้น

ภาพ การเกิดสปีชีส์ใหม่ของกุ้งในมหาสมุทรแปซิฟิกและทะเลคาริเบียน
จากกุ้งสปีชีส์เดียวกันแต่ถูกแยกกันด้วยสภาพทางภูมิศาสตร์
ที่มา : http://www.ipecp.ac.th/cgi-binn/BP1/Program/chapter2/image1/ss9.gif

ลิง

กระต่าย

ม้า

คน

1

9

12

ลิงซีรัส

-

8

11

กระต่าย

-

-

3

4.นางสาวชลดา ศรีคำ

ชื่อ: นางสาวชลดา ศรีคำ เลขที่ 30 ม.6/9

เกิดวันที่: 20 กันยายน พ.ศ.2536

ที่อยู่: บ้านใหม่ ต.หนองบัว อ.เมือง จ.หนองบัวลำภู 39000

E-mail: chonlada_6622@hotmail.com

3.นางสาวเจียระไน ไชยชนะแสง

ชื่อ: นางสาวเจียระไน ไชยชนะแสง เลขที่ 25 ม.6/9

เกิดวันที่: 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2537
ที่อยู่: บ้านเสาเล้า ติดภูเขา" สถานนีพัฒนาที่ดิน

E-mail: emotionz_y@hotmail.com

2.นายพรชัย บัวระพา

ชื่อ: นายพรชัย บัวระพา เลขที่ 2 ม.6/9

เกิดวันที่: 16 พฤษภาคม พ.ศ.2536

ที่อยู่: 164 หมู่ 1 ต.นาคำไฮ อ.เมือง จ.หนองบัวลำภู 39000

E-mail: killpadogkrab@hotmail.com

1.นายอนุกูล ก่านหงษ์

ชื่อ: นายอนุกูล ก่านหงษ์ เลขที่ 15 ม.6/9

เกิดวันที่: 27 กีนาคม พ.ศ.2537

ที่อยู่: บ.หินลับ ต.หนองสวรรค์ อ.เมือง จ.หนองบัวลำภู 39000

E-mail: anukul22516_@hotmail.com